• "Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał…

  • … aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne." (J 3,16)

KERYGMA – katecheza w Sieci

Greckie słowo "kerygma" w Nowym Testamencie oznacza "głoszenie" Ewangelii...
  • www.kerygma.pl

    Słowo "kerygma" w Nowym Testamencie oznacza głoszenie Ewangelii, nauczanie, nawoływanie.

    Strona katechetyczna KERYGMA jest próbą włączenia środków informatyki w dzieło głoszenia Ewangelii, zwłaszcza w ramach szkolnej katechezy.

  • Fatima

    W Fatimie w Portugalii, trójce portugalskich dzieci – Hiacyncie, Franciszkowi oraz Łucji dos Santos – ukazała się Matka Najświętsza. Pierwsze objawienie miało miejsce 13 maja 1917 roku.

  • Litania Loretańska

    Litania znana we Francji od XII w., a w Loreto – XVI w. Zatwierdzona została przez papieża Sykstusa V w 1587. Domek narazetański został przeniesiony do Loreto przez rodzinę De Angelis w 1294 roku.

Aktualne...

Czytania na każdy dzień

Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  1. Środa XXV tydzień zwykły

    (Ezd 9,5-9)

    Ja Ezdrasz w czasie ofiary wieczornej podniosłem się z upokorzenia mojego i w rozdartej szacie i płaszczu upadłem na kolana, wyciągnąłem ręce moje do Pana Boga i rzekłem: „Boże mój! Bardzo się wstydzę, Boże mój, podnieść twarz do Ciebie, albowiem przestępstwa nasze wzrosły powyżej głowy, a wina nasza sięga aż do nieba. Od dni ojców naszych aż po dziś dzień ciąży na nas wielka wina. My, królowie nasi, kapłani nasi, zostaliśmy wydani za nasze przestępstwa pod władzę królów krain tych pod miecz, w niewolę, na złupienie i na publiczne pośmiewisko, jak to się dziś zdarza. A teraz ledwo co na chwilę przyszło zmiłowanie, od Pana Boga naszego, przez to, że pozostawił nam garstkę ocalonych, że w swoim miejscu świętym dał nam dach nad głową, że Bóg nasz rozjaśnił oczy nasze i że pozwolił nam w niewoli naszej trochę odetchnąć, bo przecież jesteśmy niewolnikami. Ale w niewoli naszej nie opuścił nas Bóg nasz, lecz dał nam znaleźć względy u królów perskich, pozwalając nam odżyć, byśmy mogli wznieść dom Boga naszego i odbudować jego ruiny, oraz dając nam ostoję w Judzie i Jerozolimie”.

    (Tb 13, 2abcde. 3-4a. 4bcd. 5. 8)

    REFREN: Pan bardzo wielki, żyjący na wieki

    Niech będzie błogosławiony Bóg, który żyje na wieki,
    i niech będzie błogosławione Jego królestwo!
    To On karze i okazuje miłosierdzie,
    posyła do podziemnej Otchłani
    i wyprowadza z największej zagłady.

    Wysławiajcie Go, synowie Izraela,
    wobec narodów,
    wśród których was rozproszył
    i tam swoją wielkość wam okazywał.

    Wychwalajcie Go wobec wszelkiego stworzenia,
    gdyż On sam jest Panem i Bogiem naszym,
    On sam naszym Ojcem i Bogiem
    po wszystkie czasy.

    On was karci za wasze nieprawości,
    lecz zmiłuje się nad wami wszystkimi.
    I zgromadzi was spośród wszelkich narodów,
    wśród których zostaliście rozproszeni.

    Ja zaś wychwalam Go w ziemi mego wygnania,
    obwieszczam narodowi grzeszników Jego moc i wielkość.
    Nawróćcie się, grzesznicy,
    i postępujcie przed Nim sprawiedliwie,
    kto wie, może znajdzie w was upodobanie
    i miłosierdzie wam okaże.

    Aklamacja (Mk 1,15)

    Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

    (Łk 9,1-6)

    Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim”. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

    (Ezd 9,5-9)

    Ja Ezdrasz w czasie ofiary wieczornej podniosłem się z upokorzenia mojego i w rozdartej szacie i płaszczu upadłem na kolana, wyciągnąłem ręce moje do Pana Boga i rzekłem: „Boże mój! Bardzo się wstydzę, Boże mój, podnieść twarz do Ciebie, albowiem przestępstwa nasze wzrosły powyżej głowy, a wina nasza sięga aż do nieba. Od dni ojców naszych aż po dziś dzień ciąży na nas wielka wina. My, królowie nasi, kapłani nasi, zostaliśmy wydani za nasze przestępstwa pod władzę królów krain tych pod miecz, w niewolę, na złupienie i na publiczne pośmiewisko, jak to się dziś zdarza. A teraz ledwo co na chwilę przyszło zmiłowanie, od Pana Boga naszego, przez to, że pozostawił nam garstkę ocalonych, że w swoim miejscu świętym dał nam dach nad głową, że Bóg nasz rozjaśnił oczy nasze i że pozwolił nam w niewoli naszej trochę odetchnąć, bo przecież jesteśmy niewolnikami. Ale w niewoli naszej nie opuścił nas Bóg nasz, lecz dał nam znaleźć względy u królów perskich, pozwalając nam odżyć, byśmy mogli wznieść dom Boga naszego i odbudować jego ruiny, oraz dając nam ostoję w Judzie i Jerozolimie”.

    (Tb 13, 2abcde. 3-4a. 4bcd. 5. 8)

    REFREN: Pan bardzo wielki, żyjący na wieki

    Niech będzie błogosławiony Bóg, który żyje na wieki,
    i niech będzie błogosławione Jego królestwo!
    To On karze i okazuje miłosierdzie,
    posyła do podziemnej Otchłani
    i wyprowadza z największej zagłady.

    Wysławiajcie Go, synowie Izraela,
    wobec narodów,
    wśród których was rozproszył
    i tam swoją wielkość wam okazywał.

    Wychwalajcie Go wobec wszelkiego stworzenia,
    gdyż On sam jest Panem i Bogiem naszym,
    On sam naszym Ojcem i Bogiem
    po wszystkie czasy.

    On was karci za wasze nieprawości,
    lecz zmiłuje się nad wami wszystkimi.
    I zgromadzi was spośród wszelkich narodów,
    wśród których zostaliście rozproszeni.

    Ja zaś wychwalam Go w ziemi mego wygnania,
    obwieszczam narodowi grzeszników Jego moc i wielkość.
    Nawróćcie się, grzesznicy,
    i postępujcie przed Nim sprawiedliwie,
    kto wie, może znajdzie w was upodobanie
    i miłosierdzie wam okaże.

    Aklamacja (Mk 1,15)

    Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

    (Łk 9,1-6)

    Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim”. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

    (Ezd 9,5-9)

    Ja Ezdrasz w czasie ofiary wieczornej podniosłem się z upokorzenia mojego i w rozdartej szacie i płaszczu upadłem na kolana, wyciągnąłem ręce moje do Pana Boga i rzekłem: „Boże mój! Bardzo się wstydzę, Boże mój, podnieść twarz do Ciebie, albowiem przestępstwa nasze wzrosły powyżej głowy, a wina nasza sięga aż do nieba. Od dni ojców naszych aż po dziś dzień ciąży na nas wielka wina. My, królowie nasi, kapłani nasi, zostaliśmy wydani za nasze przestępstwa pod władzę królów krain tych pod miecz, w niewolę, na złupienie i na publiczne pośmiewisko, jak to się dziś zdarza. A teraz ledwo co na chwilę przyszło zmiłowanie, od Pana Boga naszego, przez to, że pozostawił nam garstkę ocalonych, że w swoim miejscu świętym dał nam dach nad głową, że Bóg nasz rozjaśnił oczy nasze i że pozwolił nam w niewoli naszej trochę odetchnąć, bo przecież jesteśmy niewolnikami. Ale w niewoli naszej nie opuścił nas Bóg nasz, lecz dał nam znaleźć względy u królów perskich, pozwalając nam odżyć, byśmy mogli wznieść dom Boga naszego i odbudować jego ruiny, oraz dając nam ostoję w Judzie i Jerozolimie”.

    (Tb 13, 2abcde. 3-4a. 4bcd. 5. 8)

    REFREN: Pan bardzo wielki, żyjący na wieki

    Niech będzie błogosławiony Bóg, który żyje na wieki,
    i niech będzie błogosławione Jego królestwo!
    To On karze i okazuje miłosierdzie,
    posyła do podziemnej Otchłani
    i wyprowadza z największej zagłady.

    Wysławiajcie Go, synowie Izraela,
    wobec narodów,
    wśród których was rozproszył
    i tam swoją wielkość wam okazywał.

    Wychwalajcie Go wobec wszelkiego stworzenia,
    gdyż On sam jest Panem i Bogiem naszym,
    On sam naszym Ojcem i Bogiem
    po wszystkie czasy.

    On was karci za wasze nieprawości,
    lecz zmiłuje się nad wami wszystkimi.
    I zgromadzi was spośród wszelkich narodów,
    wśród których zostaliście rozproszeni.

    Ja zaś wychwalam Go w ziemi mego wygnania,
    obwieszczam narodowi grzeszników Jego moc i wielkość.
    Nawróćcie się, grzesznicy,
    i postępujcie przed Nim sprawiedliwie,
    kto wie, może znajdzie w was upodobanie
    i miłosierdzie wam okaże.

    Aklamacja (Mk 1,15)

    Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

    (Łk 9,1-6)

    Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim”. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

    (Ezd 9,5-9)

    Ja Ezdrasz w czasie ofiary wieczornej podniosłem się z upokorzenia mojego i w rozdartej szacie i płaszczu upadłem na kolana, wyciągnąłem ręce moje do Pana Boga i rzekłem: „Boże mój! Bardzo się wstydzę, Boże mój, podnieść twarz do Ciebie, albowiem przestępstwa nasze wzrosły powyżej głowy, a wina nasza sięga aż do nieba. Od dni ojców naszych aż po dziś dzień ciąży na nas wielka wina. My, królowie nasi, kapłani nasi, zostaliśmy wydani za nasze przestępstwa pod władzę królów krain tych pod miecz, w niewolę, na złupienie i na publiczne pośmiewisko, jak to się dziś zdarza. A teraz ledwo co na chwilę przyszło zmiłowanie, od Pana Boga naszego, przez to, że pozostawił nam garstkę ocalonych, że w swoim miejscu świętym dał nam dach nad głową, że Bóg nasz rozjaśnił oczy nasze i że pozwolił nam w niewoli naszej trochę odetchnąć, bo przecież jesteśmy niewolnikami. Ale w niewoli naszej nie opuścił nas Bóg nasz, lecz dał nam znaleźć względy u królów perskich, pozwalając nam odżyć, byśmy mogli wznieść dom Boga naszego i odbudować jego ruiny, oraz dając nam ostoję w Judzie i Jerozolimie”.

    (Tb 13, 2abcde. 3-4a. 4bcd. 5. 8)

    REFREN: Pan bardzo wielki, żyjący na wieki

    Niech będzie błogosławiony Bóg, który żyje na wieki,
    i niech będzie błogosławione Jego królestwo!
    To On karze i okazuje miłosierdzie,
    posyła do podziemnej Otchłani
    i wyprowadza z największej zagłady.

    Wysławiajcie Go, synowie Izraela,
    wobec narodów,
    wśród których was rozproszył
    i tam swoją wielkość wam okazywał.

    Wychwalajcie Go wobec wszelkiego stworzenia,
    gdyż On sam jest Panem i Bogiem naszym,
    On sam naszym Ojcem i Bogiem
    po wszystkie czasy.

    On was karci za wasze nieprawości,
    lecz zmiłuje się nad wami wszystkimi.
    I zgromadzi was spośród wszelkich narodów,
    wśród których zostaliście rozproszeni.

    Ja zaś wychwalam Go w ziemi mego wygnania,
    obwieszczam narodowi grzeszników Jego moc i wielkość.
    Nawróćcie się, grzesznicy,
    i postępujcie przed Nim sprawiedliwie,
    kto wie, może znajdzie w was upodobanie
    i miłosierdzie wam okaże.

    Aklamacja (Mk 1,15)

    Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

    (Łk 9,1-6)

    Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim”. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

  2. Błogosławiony Władysław z Gielniowa (ok. 1440-1505), bernardyn, patron Warszawy, słynął z wielkiej czci męki Pańskiej. Poświęcił jej liczne kazania i pieśni. Nade wszystko jednak usiłował tak postępować, by towarzyszyć cierpiącemu Jezusowi. Odznaczał się duchem pokuty i surowym, pełnym wyrzeczeń stylem życia. Jego postawa i posługa zjednały mu szacunek wiernych. Już wkrótce po jego śmierci lud Warszawy gromadził się przy jego grobie, modląc się za jego wstawiennictwem.

    ks. Jarosław Januszewski, "Oremus" wrzesień 2007, s. 104

Facebook

Katecheza w Sieci

Kerygma - katecheza w Sieci

Serwis "KERYGMA"
istnieje w Sieci od 11.02.2000.