Drukuj
Kategoria: Wspólne tematy

Tajemnica cierpienia

Księga Hioba

Ktoś płacze…

Znamy czas i przemijanie. Wiemy, jak wiele smutku jest w przemijaniu: w tym, że ciała więdną i parcieją, że radość przemija, że pamięć gaśnie, że nie ma na ziemi siły, która wróciłaby niegdysiejsze słońce (...). Samo przemijanie związane z nieubłaganym przemijaniem czasu ma też w sobie wielkie bogactwo. Świat byłby przecież nieopisanie ubogi, gdyby nie było świtów, zmierzchów i nocy, deszczu i słońca, burzy i ciszy południa, błękitnych cieni na śniegu, a także purpury i złota drzew jesieni. To jest przecież piękne i dobre.

T.Żychiewicz, Credo, Kalwaria, 149.

Katecheza: Chorzy skarbem Kościoła