14 października – wspomnienie dowolne
Według tradycji Kalikst (łac. Callixtus) pochodził ze stanu niewolniczego. Obdarowany wolnością, został wybrany na diakona przez papieża Zefiryna i stał się też jego następcą na Stolicy Piotrowej. Zwalczał błędy adopcjanistów i modalistów. Poniósł śmierć męczeńską w roku 222 i został pochowany przy via Aurelia w Rzymie.
14 października – wspomnienie dodatkowe
Gaudenty, brat przyrodni św. Wojciecha, urodził się około roku 960. Wiódł życie monastyczne w opactwie benedyktyńskim w Rzymie na Awentynie, później towarzyszył św. Wojciechowi w jego misji w Prusach i był świadkiem jego męczeńskiej śmierci. Jesienią 999 roku otrzymał sakrę biskupią, a w roku 1000 objął metropolię w Gnieźnie. Zmarł w początkach wieku XI.
14 października – wspomnienie
Małgorzata urodziła się w roku 1647 we Francji w diecezji Autun. Wstąpiła do klasztoru wizytek przy Paray-le-Monial. Czyniła szybkie postępy w życiu wewnętrznym i doznała objawień dotyczących kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa. Zmarła 17 października 1690 roku.
15 października – wspomnienie
Teresa (hiszp. Teresa Sánchez de Cepeda y Ahumada) urodziła się w roku 1515 w Ávili. W dwudziestym roku życia wstąpiła do klasztoru karmelitanek. Za natchnieniem Bożym przeprowadziła reformę swojego zakonu mimo wielu przeciwności. Na podstawie własnych doświadczeń napisała szereg dzieł zawierających głęboką naukę o życiu mistycznym. Zmarła 15 października 1582 roku. Wraz ze św. Janem od Krzyża jest uważana za założycielkę karmelitów bosych.
Kanonizowana została 40 lat po śmierci przez papieża Grzegorza XV. W roku 1970 papież Paweł VI nadał jej tytuł doktora Kościoła. Jej książki (przede wszystkim: Księga Życia, Twierdza wewnętrzna, Droga Doskonałości) są integralną częścią literatury hiszpańskiego Renesansu, jak również chrześcijańskiego mistycyzmu i chrześcijańskiej medytacji.
16 października – wspomnienie
Jadwiga (księżna Jadwiga z Andechs-Meran, niem.: Hedwig von Andechs) urodziła się w Andechs (Bawaria) około roku 1174. W trzynastym roku poślubiła księcia Henryka I Brodatego (+1238), z którym miała siedmioro dzieci (wśród nich Henryka II Pobożnego). Otaczała troską ubogich i chorych, dla których fundowała szpitale. Po śmierci męża schroniła się do klasztoru w Trzebnicy i tam zmarła 15 października 1243 roku.
Uznawana jest za patronkę Polski i Śląska, a także małżeństw i chrześcijańskich rodzin. W XX wieku czczona była jako patronka pojednania polsko-niemieckiego.
Strona 1 z 2
