8 września – święto
W Jerozolimie już w V w. obchodzono uroczystość poświęcenia bazyliki w miejscu narodzenia Matki Bożej. W Bizancjum i Rzymie święto Narodzenia NMP było znane w VII w. i wkrótce stało się jednym z głównych świąt maryjnych. Narodzenie się Maryi było zapowiedzią narodzenia Jezusa.
9 września – wspomnienie dowolne
Piotr Klawer, żyjący w pierwszej połowie XVII wieku, Katalończyk, sam siebie nazywał "niewolnikiem niewolników", gdyż całe swoje kapłańskie życie w Towarzystwie spędził w Ameryce Południowej, w Kolumbii, zajmując się murzyńskimi niewolnikami. Nie tylko głosił im Ewangelię – ponoć ochrzcił ich trzysta tysięcy – ale zbierał dla nich ofiary, dbając o zaspokajanie ich najbardziej podstawowych potrzeb. Był on pierwszym silnym głosem chrześcijańskiego i europejskiego sumienia wobec niewolnictwa Murzynów.
9 września – wspomnienie w archidiecezji krakowskiej
Aniela urodziła się 9 września 1881 roku w Sieprawiu. W 1897 roku udaje się do Krakowa, gdzie pracuje jako służąca. Zrozumiała, że Bóg wskazuje jej drogę całkowitego poświęcenia się dla innych w stanie świeckim, żyjąc w sytuacji ciągłego wyrzeczenia się. Uczestniczyła w nabożeństwach do Męki Pańskiej odprawianych w kościele OO. Franciszkanów konwentualnych, które ofiarowała za zbawienie grzeszników. Zapisała się do Trzeciego Zakonu Świeckiego Św. Franciszka, żyjąc w głębokim zjednoczeniu z Chrystusem, którego naśladowała przez złożenie ślubu czystości i ubóstwa. Została obdarzona przez Boga darem przeżyć mistycznych, o których wspomina w "Dzienniku" pisanym z nakazu spowiednika. Zmarła 12 marca 1922 roku w Krakowie.
12 września – wspomnienie dowolne 
Święto imienia Maryi zostało ustanowione przez papieża Innocentego XI na pamiątkę zwycięstwa jakie w dniu 12 września 1683 roku, wojska austriacko-polsko-niemieckie dowodzone przez króla polskiego Jana III Sobieskiego (1629-1696), odniosły nad oblegającą Wiedeń armią imperium osmańskiego kierowaną przez wielkiego wezyra Kara Mustafę.
12 września – wspomnienie dodatkowe
Gwidon (Guido) z Anderlecht, Biedaczyna z Anderlechtu (ok. 950-1012) urodził się w brabanckiej (Belgia) rodzinie wieśniaczej. Będąc bardzo pobożnym człowiekiem, postanowił oddać się na służbę Bogu. Został kościelnym w Laeken. Odwiedzał chorych i ubogich wspomagając ich ze skromnego uposażenia. Chcąc zdobyć dodatkowe fundusze wszedł w spółkę z kupcem z Brukseli. Gdy znalazł się blisko ruiny będąc zbyt chciwym rozpoczął surową pokutę i zaczął pielgrzymować. Udał się pieszo do Rzymu i Ziemi Świętej, odwiedzał najsłynniejsze sanktuaria. Trudy pielgrzymek, głód, zimno i gorączka przyczyniły się do utraty zdrowia. Zmarł niebawem po powrocie do Anderlechtu. Sława pielgrzyma pokutnika przyczyniła się do tego, że jego pogrzeb był wielką manifestacją.
Strona 1 z 2
